Tag: Portugal
-
Relatieve midlife crisis
Morgen passeer ik het topje van mijn berg; ik word 45 en ben dan ommenabij in mijn midlife-fase. Ik wil er nog net geen crisis aan vastplakken, maar de midlife is toch wel met een grote M. Als ik geld over zou hebben, had ik nu waarschijnlijk een hele vette Jeep gereden, of in ieder…
-
Quinta Ninho d’águia
Als een adelaar op zoek naar zijn nest vlieg ik door de ijle lucht over een jaar van herinneringen, emoties en strubbelingen… maar vooral over die grijze skibaan op mijn hoofd. Jéz*s wat ben ik grijs geworden! Aan de bovenkant van m’n hoofd kan ik nog wel wat doen, maar die voorkant met tig onuitwisbare…
-
De buren in Portugal
Ik houd van oudere mensen. Doorgaans houdt de oudere mens ook van mij. Misschien omdat ze aanvoelen dat ik iets meer met ze heb, dan met de jongere versie. Er is niets mis met de jonge mens, ze zijn alleen wat gehaast en hebben vaak een aanwezige bewijsdrang. Ik huppel met mijn 42 jaar ook nog wel…
-
Objectenasiel
Sinds de intensieve verbouwing van Quinta Ninho d’Águia, sijpelt een vergeten hobby weer mijn leven in; het struinen door verticaal opgestapelde meuk in de lokale rommelwinkel. Op zoek naar dat ene ding dat zich uit de chaos weet te schreeuwen. Verbouwing en interieur gaan in mijn huidige leven samen, want ik heb wat appartementen te vullen. Althans, die reden maak…
-
De zoektocht naar authenticiteit
Zoals ik me bij de start van de verbouwing voelde, zo voel ik mij nog steeds; als een klein meisje dat voor de eerste keer een brood bij de bakker gaat halen, met een briefje in haar hand. De zenuwen gieren door het lijf, net voordat ze over de drempel stapt. Het briefje is verfrommeld door de…
-
Bouwval gezocht… Droom gevonden.
Schuddend en tollend in een rollercoaster flits ik samen met mijn leven door een steeds smaller wordende tunnel. Hoe smaller de tunnel, hoe sneller ik er doorheen geperst word. Dit keer is het een tunnel waar ik nog heel lang in door wil blijven sjezen. Een feelgood-tube, die de slagroom als een toefje op de taart…
-
… Een jaar verder
Het is zondagochtend. Iedereen slaapt. Ik lig al even wakker van druk fluitende vogels die rondtollen boven onze patio. Het gesprek van de dag over waar heen te vliegen en hoeveel wormen uit de grond te trekken gaat zo’n 30 minuten door, totdat het getjilp onregelmatig en hysterisch wordt, de ene vogel het gecommandeer zat…
-
Groene tengels
Van een Amsterdams dakterrasje, van nog niet eens mijn eigen dak, ben ik naar een serieus grasveld gegaan. Een vreemd geproportioneerd stuk wildernis met bramenstruiken en ander agressief spul, van zo’n 50 stappen lang en 12 breed. Eentje waarvan ik niet weet wat ik er mee aan moet. Voor de Portugees is dit een nietszeggend grasveldje; die heeft doorgaans…
-
Betonnen vloer
Als twintiger zag ik mij blootvoets lopen over een grijze massa van gehard cement, zand en steentjes. Hier en daar een tapijtje met meubels en kleuren die niet matchen, maar eigenlijk ook weer wel. Als je heel goed keek. Uren kon ik bezig zijn om deze eclectische toestand in een soort van harmonie te krijgen.…
-
Serene drukte
De eerste dagen als immigrante zijn voorbij en die gingen niet vanzelf. Op de dag van vertrek was het in Nederland eigenlijk nog vérre van rond; de kit-randjes die al zeker 3 jaar een doorn in het oog waren, werden ineens miraculeus binnen 7 minuten overgetrokken met een nieuw laagje. Hier en daar moest nog een lik…
Anders leven in Portugal 